PSYCHOTERAPIA OSÓB PO PRZEBYTYM KRYZYSIE PSYCHOTYCZNYM I DOŚWIADCZENIEM SŁYSZENIA GŁOSÓW
SZCZEGÓLNYM OBSZAREM MOJEJ PRAKTYKI JEST PRACA Z OSOBAMI, KTÓRE:
przebyły kryzys psychotyczny,
doświadczają głosów,
doświadczają innych nietypowych doświadczeń psychicznych,
wracają do codziennego funkcjonowania po poważnym kryzysie psychicznym,
próbują zrozumieć doświadczenie choroby i jego wpływ na własne życie.
W swojej pracy nie sprowadzam doświadczenia psychozy wyłącznie do zbioru objawów.
Istotne jest dla mnie poznanie tego, w jaki sposób osoba rozumie własne doświadczenia, jakie znaczenie nadaje temu, co się z nią wydarzyło, oraz jak doświadczenie kryzysu wpływa na jej relacje, poczucie bezpieczeństwa i obraz siebie.
Psychoterapia może wspierać proces odzyskiwania poczucia sprawczości, odbudowy relacji, lepszego rozumienia siebie oraz powrotu do ważnych obszarów życia.
Doświadczenie w tym zakresie rozwijałam m.in. poprzez udział w Szkole Psychoterapii Psychoz, warsztatach „Głosy – przewodnik terapeuty” oraz poprzez wieloletnią pracę kliniczną z osobami chorującymi psychicznie.
WSPARCIE RODZIN I BLISKICH W SYTUACJI KRYZYSU PSYCHICZNEGO
Doświadczenie psychozy lub innego poważnego kryzysu psychicznego wpływa często nie tylko na osobę, która go przeżywa, ale również na jej rodzinę i najbliższe otoczenie.
Bliscy mogą doświadczać lęku, bezradności, złości, poczucia odpowiedzialności czy trudności w rozumieniu zachowania osoby będącej w kryzysie. Nierzadko pojawia się również pytanie o to, jak pomagać, jednocześnie nie przejmując kontroli nad życiem drugiej osoby.
Prowadzę konsultacje dla rodzin i bliskich osób doświadczających kryzysów psychicznych.
Konsultacje mogą służyć lepszemu rozumieniu sytuacji oraz dotyczyć m.in.:
rozumienia doświadczenia psychozy i słyszenia głosów,
sposobów komunikowania się z osobą w kryzysie,
reagowania na zachowania budzące lęk lub niezrozumienie,
odbudowywania relacji po przebytym kryzysie,
wspierania samodzielności i sprawczości osoby chorującej,
poszukiwania równowagi pomiędzy wspieraniem a kontrolowaniem,
radzenia sobie z własnym lękiem, bezradnością, złością i przeciążeniem,
rozpoznawania własnych potrzeb i granic jako osoby wspierającej.
Ważne jest dla mnie takie myślenie o rodzinie, które uwzględnia zarówno jej znaczenie w procesie zdrowienia, jak i potrzebę ochrony autonomii oraz podmiotowości osoby doświadczającej kryzysu.
RELACJA
Bezpieczna, oparta na zaufaniu przestrzeń.
ZROZUMIENIE
Patrzę na człowieka w sposób całościowy – z uwzględnieniem historii, emocji i kontekstu życia.
WIEDZA I DOŚWIADCZENIE
Łączę aktualną wiedzę naukową z praktyką kliniczną i edukacyjną.
INDYWIDUALNE PODEJŚCIE
Dostosowuję formę wsparcia do potrzeb danej osoby, pary lub instytucji.